Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Η ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΒΟΥΘΡΩΤΟΥ



Τοποθεσία και εξέλιξις
Η αρχαία πόλις Βουθρωτός ή Βουθρωτόν έκειτο επί της εν Χαονία Κεστρίνης, έναντι ακριβώς της βορειοανατολικής παραλίας της Κερκύρας. Κατά τον γεωγράφον Στράβωνα ευρίσκεται «επί στόματι του πηλώδους καλουμένου λιμένος… εν τόπω χερρονησίζοντι». Το όνομα της πόλεως ετυμολογείται εκ του βούς και θρώσκω ή θόρνυμι, ένεκα πιθανώς των εν αυτή πλουσίων βουκολίων.




Κατά τον Συνέκδημον του Ιεροκλέους το Βουθρωτόν ήτο μία των δώδεκα πόλεων, αίτινες απετέλουν την επαρχίαν της παλαιάς Ηπείρου. Κατά δε την διαδρομήν των αιώνων υπέστη τούτο πολλάς καταστροφάς και ερημώσεις. Τω 1153 αναφέρεται το Βουθρωτόν υπό του Άραβος γεωγράφου Edrisse ως πολυάνθρωπος και εμπορική πόλις. Εκ των γενομένων ανασκαφών τω 1925 υπό της ιταλικής αρχαιολογικής αποστολής υπό τον Ugolini ήλθον εις φως εν Βουθρωτώ σπουδαιότατα λείψανα προϊστορικών, ελληνικών, ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων. Εις την βυζαντινήν περίοδον ανήκει και ανακαλυφθέν μέγα βαπτιστήριον του Ε΄ αιώνος μ.Χ., του οποίου ο θόλος στηρίζεται επί δέκα έξ εκ γρανίτου κιόνων και το δάπεδον είναι εστρωμένον δια μωσαϊκών άριστα διατηρουμένων.











Η διάδοσις του χριστιανισμού εις Βουθρωτόν εγένετο πιθανώς κατά τον Α΄ μ.Χ. αιώνα, η δε παράδοσις αναφέρει, ότι κατά τον επί Δεκίου διωγμόν (250) εμαρτύρησαν ενταύθα ο μάρτυς Θερίνος και ο συναθλητής αυτού Δονάτος.
Ως έδρα Επισκόπου το πρώτον μνημονεύεται το Βουθρωτόν τω 458 καιείτα πάλιν τω 516. Η Επισκοπή Βουθρωτού υπήγετο αρχικώς εις την Μητρόπολιν Νικοπόλεως, τον Ι΄ αιώνα εις την Μητρόπολιν Ναυπάκτου, τον ΙΑ΄ αιώνα εις την Αρχιεπισκοπήν Αχρίδος και από του 1431 απετέλεσε μία των Επισκοπών της Μητροπόλεως Ιωαννίνων υπό τον τίτλον Βοθροντού και Γλυκέως. Ο Επίσκοπος Βουθρωτού αναγράφεται Η΄ εις τα Τακτικά του Λέοντος του Σοφού (901-906), του Κ. Προφυρογεννήτου (940) και του Ι. Τσιμισκή (971) υπό τον Μητροπολίτην Ναυπάκτου και ΚΣΤ΄ εν τω Β. Διατάγματι του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου (1020) υπό τον Αρχιεπίσκοπον Αχρίδος. Εις δε το Τακτικόν του υπ’ αριθμ. 1555Α Παρισινού κώδικος, εκδ. Γερ. Κονιδάρη, η Επισκοπή Βουθρωτού ήτο η πέμπτη εκ των έξ Επισκοπών της Μητροπόλεως Νικοπόλεως εν τη Παλαιά ΗΠείρω. Ο Δημήτριος Χωματιανός, ο χειροτονηθείς πιθανώς τω 1220 Αρχιεπίσκοπος Πρώτης Ιουστινιανής και πάσης Βουλγαρίας, αναφέρει εν ταις επιστολαίς του μεταξύ των Επισκόπων της εκκλησιαστικής του δικαιοδοσίας και τον Επίσκοπον Βουθρωτού.





Κατά τον ΙΕ΄ αιώνα, ερημοθείσης τελείως της πόλεως Βουθρωτού, λόγω νοσηρότητος της περιοχής, η έδρα της Επισκοπής Βουθρωτού μετεφέρθη εις Παραμυθίαν, της οποίας και επεκράτησε το όνομα ως τίτλος Επισκοπής, πιθανώς από του τελευταίου τετάρτου του ΙΗ΄ αιώνος.
Επίσκοποι
Γνωστοί Επίσκοποι Βουθρωτού μέχρι του ΙΕ΄ αιώνος, ότε μετεφέρθη η έδρα της Επισκοπής εις Παραμυθίαν αναφέρονται:
1. Ο Στέφανος (458), αναφερόμενος εις επιστολήν των Επισκόπων της Παλαιάς Ηπείρου προς τον Επίσκοπον Ρώμης Λέοντα.
2. Ο Ευθύμιος, αναφερόμενος τω 516
3. Ο Ματθαίος, αναφερόμενος εν εκθέσει Συνόδου της Παλαιάς Ηπείρου προς τον Πάπαν Ορμίσδαν τω 523.
4. Ο Δημήτριος, αναφερόμενος τω 1229.




































































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου